Niet gecategoriseerd

Vandaag- Trump. Treurige man.

Een mini nano seconde dacht ik: Duh. Als dit het ergste is wat hij gaat doen. Een akkoord negeren. Dat doen er wel meer. Maar toen daalde het besef in. Als een bom. Het is het allerergste.

Want laten we eerlijk zijn. Hard maar eerlijk. Als Trump het allemaal niet zo nauw gaat nemen met laten we zeggen de integriteit en er zou grootscheepse fraude gepleegd worden de komende vier jaar, dan is dat heel vervelend, maar daar krabbelen we wel weer van op.

Als Trump de economie doet instorten, de beurzen doet crashen, dan bijten we jaren op een houtje, verliezen we huis en haard, maar ook dat trekt eens weer bij. Misschien niet in mijn tijd, maar dan toch echt een generatie later.

Als hij doldriest in vlagen van verstandsverbijstering een Frans Ferdinand tweet eruit doet en zo WWIII ontketent dan zijn we diep ongelukkig, vallen er heel veel doden, maar zelfs dan komt er eens een andere tijd. De mensheid krabbelt op, dat hebben we altijd gedaan. Na de pest, na eerdere wereldoorlogen.

Maar.

Hij kiest het enige waar er maar een van is. Wat niet herstelbaar is. Wat, hoe krachtig ook, niet blijft terugveren. Wat eens onherstelbaar kapot zal blijken.

Terwijl de VN verwacht dat 2016 het warmste jaar ooit wordt en al drie jaar op rij een stijging van de temperatuur meet, ontkent Trump de klimaatverandering. Wil Trump het klimaatverdrag terug draaien. Kiest Trump weer voor grootscheeps fossiele brandstoffen.

Mensen kunnen het op veel fronten met elkaar oneens zijn. Fair enough. Maar dat we maar één aarde hebben en dat je daar zuinig op moet zijn? Dat is na al die jaren steggelen in Parijs eindelijk beslecht. Dat bevestigen we deze week weer in Marrakech. We zijn het eindelijk ALLEMAAL eens. Behalve Mr. Donald Trump. Die gaat als eerste daad van zijn presidentschap moeder aarde de nek omdraaien. Treurig man. Treurige man.