Vandaag- Turbulentie op het spoor

Een vliegtuig is niet veel anders dan een trein. Hij brengt je van A naar B, je hebt je handen vrij maar je beweegruimte is beperkt. In een vliegtuig vinden we het helemaal normaal en zelfs vanzelfsprekend dat de piloot ons toespreekt. Dat hij meldt hoe laat we vertrekken, dat hij zijn naam deelt, vertelt wat de verwachte aankomsttijd is, het weer ter plaatse, de melding dat er zo snel als mogelijk gevlogen gaat worden.

Het treinpersoneel probeert het ook steeds vaker. Welkom heten, vertellen hoe laat we vertrekken en melden dat we op tijd zijn aangekomen. Dat vinden we irritant, irrelevant, overdreven. Vandaag maakt de stem over de intercom het bijzonder bont.

De trein zit tsjok vol. Ook dat is een wezenlijk verschil met een vliegtuig, in het gangpad of geklemd tussen de cockpit deur zie je zelden iemand staan. Er zijn heel veel mensen, vooral studenten, in Den Bosch ingestapt. De conducteur meldt dat de controle ‘on board of this train’ al heeft plaats gevonden, en dat hij alleen nog langs komt voor vragen over de reis, of als iemand hulp zoekt. Piloten stijl. En natuurlijk wenst hij ons een ‘pleasant trip’.

Even laten zie ik hem door het gangpad ploegen. De trein heeft turbulentie- de eerste blaadjes liggen op het spoor- dus het vergt enige cheque du soleil balanceerkunst om te lopen. Hij glimlacht vriendelijk naar me, pet op, strepen op de mouwen. Zijn poging tot behulpzaam zijn is aandoenlijk.

Ik doe echt mijn best het net zo te waarderen als in een vliegtuig. De realiteit is natuurlijk dat het inmiddels ook in een vliegtuig niet meer zo interessant is wat de piloot te melden heeft over het weer en de snelheid. Dus waarom zou je als conducteur dat dan alsnog na willen gaan doen?

Misschien moet ik hem de tip geven op zijn eigen wijze vriendelijk en behulpzaam te zijn, niet anderen na doen: niks meer over de intercom, maar per coupe kijken wat de behoefte zijn. Licht dimmen voor de ochtend slapers, feel good movie op de tv schermen in de trein (met bluetooth oortjes voor geluid), lounge muziekje om de driftige laptop tikker rustiger te maken, deelbibliotheekje in de bovenrekken voor de lezer en verder de reiziger de reiziger laten.

Ik ben voor.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.