Niet gecategoriseerd

Vandaag- Van Subway, segway en swagway naar your way..

 Het lijkt me voorwaar niet makkelijk. Dit weekend stond ik met een 4 vwo’er op de Open Dag van de TU Eindhoven. Aan de vroege kant. In alle opzichten.

Je weet nog niet wat je wilt worden. Je omgeving vertelt je dat tegen de tijd dat je klaar bent met studeren er beroepen zullen zijn die nu nog niet bestaan. En er dus ook nog niet echt studies voor zijn. Je bent van een generatie die alles heeft gekregen, van iPhones tot ereaders van segways tot swagways. Die nooit echt heeft hoeven doorzetten. Vond je de hockey niet leuk, ging je toch lekker op ballet. Of vice versa. 

En opeens moet je wél zelf kiezen. Your way. En doorzetten. Niet opgeven. Iets gaan doen waarvan je niet weet wat of waar het je brengt. Je bent slim genoeg om te snappen dat je beter een studie kunt kiezen met toekomstperspectief dan iets vaags. Het cultuur en maatschappij profiel op de middelbare school is het lachertje van de klas. Als je daartoe veroordeeld bent…

Maar wat dan? En hoe dan? 

Als opvoeder vind ik het misschien wel net zo lastig als de generatie die het betreft. En  met mij vele ouders en opvoeders. Ze kraken de hersenen. Wat is belangrijk? Wat brengt geluk? De studiekeuze? Het doorzetten? De karaktereigenschappen? Buitenland ervaring?

Ook om onszelf te sussen vertellen we elkaar dat het wel goed komt. En waarschijnlijk is dat ook zo. Vinden ze hun eigen weg. Het is wel het moment dat ik denk, misschien hadden we ze de vijftien jaar die voor deze keuze lag iets anders moeten bieden, leren.. wij als volwassenen. 

Op de Open Dag bezochten we uiteenlopende studies om even wat te snuffelen en stelde de 4 vwo’er dapper bij elke stand zelf dezelfde (zelf bedachte) vraag: “wat leer je en wat kun je ermee worden?” Ze verzamelde info en kreeg her en der een pen. Uiteindelijk was de keuze zo overweldigend dat ze slechts constateerde dat het wel heel leuk moest zijn om er te studeren. “Ze hebben hier een Subway en hele goede pennen”…

#yourway