Niet gecategoriseerd

Vandaag- Vinger

vingers

Op de weg razen auto’s langs me heen. Ik bedenk me hoe we allemaal in onze eigen bubbel op vier wielen zitten. Hoofd in de wolken, of in de radio, of bij gisteren. Maar zeker niet op de weg. De directeur van het international poetry festival vertelde dat dichters nooit de weg op mogen. “Al hun zintuigen staan zo open, dat ze meteen tegen een boom zouden rijden”. Het bevreemde me. Juist met open zintuigen zou je extra alert zijn in het verkeer..

Het effect van poëzie gebeurt in je hoofd, wist ook Katja Schuurman ons gisteren bij DWDD te vertellen. Zij stelde een dichtbundel samen van erotische poëzie. Ik had gemengde gevoelens bij het item. Natuurlijk is het goed dat poëzie naar een breder publiek wordt gebracht. En als Katja daarvoor het vehikel is, dan is dat maar zo. Ze las een paar gedichten voor. Pornografische gedichten. Met een te hese stem, met het knoopje van haar blouse net te ver open. Ik luisterde en keek en vroeg me af wat er in het hoofd van de directeur van het poëzie international festival nu zou gebeuren.

De gedichten maakten weinig los. En heel eerlijk kon ik me niet aan de indruk onttrekken dat vooral het voorwoord, waar de ontboezeming wordt gedaan wanneer Katja voor het eerst gevingerd heeft, vooral nieuwswaardig was. Dat de rest van het boek gevuld is met gedichten is bonus. Toch jammer voor de kunst.

Het was gisteren internationale vrouwendag. Ik had gehoopt op een ander vrouwelijk rolmodel, portret, held. Een vingerende Katja is dat voor mij niet.