verwonder

Vandaag- Vraag ik het aan de zon

zon

De zon is in de stad vandaag. Zij vindt haar weg door ramen, stellages, kieren en steegjes en geeft de schaduw het nakijken. We fietsen met opgeheven hoofd, alsof we haar de zonnegroet brengen. Blijf bij ons de komende maanden, we worden er allemaal zo veel leuker, liever en menselijker van.

Zonder uitzondering, zou ik bijna schrijven. Tot ik haar zie. Dikke winterjas, dito shawl. Het gezicht gespannen, zweet parelt tot aan haar kruin. Ze doet een Bert Blocken. Neus op stuur, rug gekromd, kont omhoog. Ik heb medelijden. De zon schijnt en zij heeft haast, stress, ongeluk. Haar wereld is zwart. Heeft ze net een naar telefoontje gehad? Is ze onderweg naar het ziekenhuis voor een slecht nieuws gesprek? Verslapen voor een sollicitatie? Zo’n dag waarvan je misschien gisteren nog niet wist dat ie zou komen.

Bij het stallen van mijn fiets zie ik het omgekeerde. Twee mannen die werken in de fietsenstalling van het station, een categorie die moeilijk aan het werk komt, maken een praatje met een passant. En bulderen van het lachen om zijn opmerking. Ze staan de hele dag binnen, in een donkere kelder, en toch hebben ze de eerste lach van de dag al te pakken.

Ach zon, blijf bij ons en verdeel je stralen. Gun haar een straaltje warmte, liefde en zon diep in haar en spiek af en toe de fietsenkelder in voor hen en geef hen een glimpje licht van buiten.

#let #the #sun #shine #in

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.