Niet gecategoriseerd

Vandaag-We feesten wat af, maar ontberen maar weinig

Het is Ramadan. Vijf voor tien ’s avonds mag er pas gegeten worden. Tot half vier ’s nachts.

De jongen naast me in de trein houdt vol. Zij het met koppijn, zoals hij zelf zegt. Met verlangen naar de winterramadan (pas na 2020 weer aan de hand), waarin het eerder en langer donker is. Met pijn in het hart dat het tijdstip waarop je mag starten steeds later wordt. Hij staat ’s nachts om 3 uur op. Om te eten.

Maar het is een lekker gevoel. Goed ook voor het afvallen. En gezellig. Elke avond naar familie, vrienden. Zoveel keuze. Geweldig. En die dag dat je wel weer gewoon mag eten. Waanzin. Suikerfeest. 25 juni. Chill man.

Hij oogt als een ‘gewone’ Nederlandse knul. Met een danio baardje. Of een terroristenbaardje. Het is maar welke levensvisie je aanhangt. Hij heeft vriendelijke ogen met een zachte blik.

Christelijke feestdagen vieren we met veel bombarie en vooral veel vrije tijd. Pinksteren, Hemelvaart. Geen christen lukt het nog om te vasten tussen Carnaval en Pasen. We feesten wat af, maar ontberen maar weinig.

En de Ramadan? Daar staan we niet eens bij stil. Wordt het niet eens tijd? Een officiële vrije dag in Nederland voor een niet christelijk of heidens feest? Is het niet al lang de hoogste tijd voor vrije tijd tijdens het Suikerfeest?