Vandaag- Wie slikt de pil?

Woensdag was ik bij een lezing van Maarten Steinbuch, professor aan de Technische Universiteit Eindhoven. Hij sprak over de toekomst van auto, robots en mensen. En stelde daar dé vraag.

Zou je de pil slikken waarmee je onsterfelijk zou worden?

Naast mij in de trein zitten twee oudere vrouwen. Ze verbazen zich over jonge vrouwen van 65, net gepensioneerd, die niet met de trein durven. Nooit gedaan. Zij wel. Het zijn de dingen die je jezelf moet leren, om het leven leuk te houden. De ene heeft het 50 jarig huwelijk net niet gered. Midden in de voorbereidingen ‘piepte hij eruit’. De andere heeft net, maar nét, 53 jaar samen gehaald. Als ze had mogen kiezen, hadden ze beiden het liefst nog vijf jaar samen met hun man gehad, om dan gelijk te sterven.

Onsterfelijk zijn. 150 jaar oud worden. Ieders eerste reactie in de zaal was een schuchter nee. Het heeft iets groootswaanzinnerigs om onsterfelijkheid te wensen. Maar bij nader inzien hield de professor ons voor dat een tweede leven, opnieuw gaan studeren bijvoorbeeld, best heel leuk zou kunnen zijn.

Ik kijk naar de dames naast mij. Kwiek en vitaal. Zouden zij het willen? Louter als het met hun man is. Want het leven in je uppie, is een bittere pil om te slikken.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.