verwonder

Wanneer elk stukje op zijn plek valt

6,99 euro ben ik lichter. Die gok durfde ik wel te wagen.
Mocht het niks worden, dan heeft me dat 6,99 gekost. Twee biertjes in de kroeg zijn duurder. Terwijl deze gok, mits hij goed uitpakt, langer voor genot zorgt dan anderhalf uur in een kroeg.

Ik ben aan het puzzelen. Een legpuzzel van 1000 stukjes. In de doos van 6,99 zitten er twee, 1000 stukjes elk. Als super onervaren puzzelaar koos ik voor de Amsterdamse gracht. De Zaanse bollenstreek met alleen maar tulpen leek me nog moeilijker.

Het is een bizar tijdverdrijf. Puzzelen. Het vergroot geen kennis, zoals het lezen van een boek. Het maakt geen aanspraak op je creativiteit, zoals schrijven, muziek maken, handwerken. Je maakt ook niet echt iets, zoals wanneer je klust als hobby.

En toch heeft het iets. De frustratie wanneer je echt geen stukjes blauwe lucht meer hebt, maar wel nog een gat in je puzzel. En dan ontdekken dat je zelf ergens iets verkeerd gelegd hebt, wat schuift en het dan wel past. De ontdekking van al die verschillende kleuren groen in een boom. Die eigenlijk niet groen zijn als je de individuele stukjes bekijkt. De vergeten herinneringen die het losmaakt aan een overleden dierbare die vroeger puzzelde volgens een zelf bedacht systeem. De pubers in huis die niet meepuzzelen maar wel even bij de tafel komen hangen, een stukje leggen, hun verhaal vertellen en dan weer vertrekken. En de raar soort bevrediging wanneer een stukje past.

Oprecht weet ik niet of genot, genieten, het goede woord is. Het is denk ik vooral een aangenaam gevoel van controle. Dat je chaos kunt beheersen. En bij elk tiende stukje dat letterlijk op zijn plek in de puzzel valt, doet een figuurlijk stukje dat in mijn hoofd ook. Best lekker.

Who in the world am I? Ah, that’s the great puzzle.

Lewis Caroll

Wiskundige 1832-1898

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.